පකිස්ථානයේ රැකියා වියුක්ති අර්බුදය අනාගත අවදානමක මට්ටමෙන් ඔබ්බට ගොස්, වර්තමාන ආර්ථික සීමාවන් තීරණය කරන ප්රධාන සාධකයක් බවට පත්ව ඇත.
දිගුකාලීන සැලසුම් හරහා විසඳාගත යුතු ජනගහන අභියෝගයක් ලෙස කලින් පෙනෙන්නට තිබූ මෙම ගැටලුව, දැන් ආර්ථික වර්ධනය අඩාල කරන දැඩි බාධකයක් බවට පත්ව ඇතැයි එරට ජනමාධ්ය වාර්තා කරයි.
ලෝක බැංකු සභාපති අජේ බංගා ඉදිරි වසර ගණනාව තුළ එරට පවතින ප්රධානතම අභියෝගය වන්නේ 'රැකියා උත්පාදනය' බවට කළ අනතුරු ඇඟවීමත් සමඟ මෙම වෙනස තවදුරටත් තහවුරු විය.
ඔහුගේ මෙම තක්සේරුව හුදු වාචික ප්රකාශයක් නොවේ. එය පදනම් වී ඇත්තේ රැකියා නොමැතිකම පකිස්ථානයේ ආර්ථික විභවය හුදෙක් පසුපසට ඇදීම පමණක් නොව, එය සක්රීයව මර්දනය කරමින් පවතින ආකාරය පෙන්වන දත්ත මත ය.
මෙම ගැටලුවේ පරිමාණය ඉතා බියකරුය. පකිස්ථානයට අලුතින් ශ්රම බලකායට එක්වන පිරිස අවශෝෂණය කර ගැනීම සඳහා පමණක් ඉදිරි දශකය තුළ දළ වශයෙන් රැකියා මිලියන 30ක් උත්පාදනය කිරීමට සිදුවනු ඇත.
කෙසේ වෙතත්, එරට ආර්ථිකයේ මෑතකාලීන ගමන් මග පෙන්වා දෙන්නේ මෙයට ප්රතිවිරුද්ධ දිශාවකි. එහි පවතින වර්ධන රටාවන් වත්මන් රැකියා අවශ්යතා පවා සපුරාලීමට අපොහොසත් මට්ටමක පවතී."
2022 සහ 2025 අතර කාලය තුළ, පකිස්ථාන ආර්ථිකය වර්ධනය වූයේ වසරකට සාමාන්යයෙන් සියයට 1.7ක වැනි ඉතා අඩු වේගයකිනි.
රැකියා නියුක්තිය පවත්වා ගැනීමට අවශ්ය අවම මට්ටමට වඩා බෙහෙවින් අඩු මෙම වර්ධන වේගය, ජනතාවගේ ක්රය ශක්තිය (මිලදී ගැනීමේ හැකියාව) හීන කළ සහ සැබෑ ගෘහ ආර්ථික ආදායම පහත හෙලූ ඉහළ සහ පවතින උද්ධමනය සමඟ සමපාත විය.
එවැනි වාතාවරණයක් තුළ, ශ්රම ඉල්ලුම දුර්වල වන්නේ සේවකයින් නොමැතිකම නිසා නොව, නව සේවකයින් බඳවා ගැනීමට ආයතන සතු විශ්වාසය සහ ධාරිතාවය නොමැති වීම හේතුවෙනි."
